Het verhaal van de relatie
Zo af en toe spreek ik een stel dat klaagt dat hun relatie zo weinig inhoud heeft en als los zand aan elkaar hangt en dat dat beter moet. Na doorvragen blijkt dan dat beide partners sterk gehecht zijn aan hun eigen onafhankelijkheid en dat ook beslist zo willen houden. Beiden ontmoeten elkaar op een zakelijke, functionele, vriendschappelijke manier, met de agenda in de hand.
Dit komt vaker voor dan je wel zou denken. Terwijl we diep in ons hart wel weten dat een liefdesrelatie niet kan zonder geven en nemen, zonder de bereidheid in de ander te investeren en iets gemeenschappelijks te creëren dat uitstijgt boven het minimale functionele wat twee partners in een relatie nodig hebben.
Naast de fysieke aantrekkingskracht van het begin en de relatie tussen de overlevingsstrategieën van beide partners is de gezamenlijkheid en het samengaan, en dan vooral de beleving ervan, datgene wat een relatie tot relatie maakt.
Gezamenlijkheid
Het samengaan in een relatie krijgt al vanaf dag een vorm door: (a) wat we als stel beleven en plannen te gaan beleven, en door hoe we terugkijken op datgene wat we gezamenlijk beleefd hebben, en (b) op dat wat we als gemeen ervaren - onze gezamenlijke angsten, verdrieten en manier van in het leven staan.
De relatie krijgt vorm door hoe we het verhaal van ons leven en dat van de relatie beleven.
Antropologen maken ons dit al jaar en dag duidelijk: de cultuur die we ons gezamenlijk scheppen bindt ons tot een eenheid met een unieke, vertrouwde eigenheid en geeft ons daarmee een bedding te zijn wie we willen zijn. Dit geldt niet alleen voor volkeren maar beslist ook voor stellen en gezinnen.
Ons grote verhaal
Weet je nog dat we elkaar voor het eerst zagen? Weet je nog dat je zo gemeen tegen me deed en dat we het daarna hebben goedgemaakt?
Weet je nog dat toen Sanne geboren werd we geen rooie cent hadden? Wat een tijd was dat.
Wij gaan met Kerstmis altijd een week naar Terschelling. We dat al sinds we getrouwd zijn.
Mythen, sagen, verhalen, rituelen, tradities, een gedeelde geschiedenis. Het grote verhaal. Ons grote verhaal. Daar samen aan werken. Binnen gemeenschap, familie, gezin en relatie. Het creëert een gedeelde geschiedenis, die in tijden van wanhoop en tegenslag hoop en houvast biedt, en in tijden van voorspoed extra kleur aan ons leven geeft.
In dat gezamenlijke scheppen is het jezelf kunnen identificeren met dat wat gecreëerd wordt - het verhaal van de relatie, de gezamelijke mythe - van het grootste belang.
Kunnen we ons verbinden met het verhaal, dan maken we er deel van uit en 'is het van ons.' Lukt dit niet, dan is het het verhaal van de ander en niet van ons. Dan haken we af. Evenzo wanneer er continu strijd is over het verhaal van de relatie of wanneer er helemaal géén verhaal is.
Om een gemeenschappelijk verhaal te kunnen schrijven, zul je het leven gemeenschappelijk moeten inrichten en, vooral, beleven. Je kunt nog zoveel geld op een gemeenschappelijke bankrekening hebben staan maar als je niet het gevoel hebt dat het ook van jou is, zul je je er niet mee verbonden voelen.
De belangrijkste gemeenschappelijke ervaring binnen een relatie die je je kunt voorstellen is natuurlijk samen kinderen krijgen en groot brengen. Daarin krijgt als vanzelf de gezamenlijkheid vorm. We scheppen onszelf een verhaal dat na onze dood voortleeft, als een onaantastbaar bewijs van onze relatie en onszelf.
Onze moderne samenleving is jammer genoeg minder ingericht op het samen schrijven van het verhaal van de relatie dan dat vroeger het geval was. De mythe van het instantgeluk verbonden aan 'ik, ik, ik' en het onbeperkt consumeren en jezelf uitleven nodigt daartoe niet uit. Er is gewoon weinig 'wij' in onze samenleving.
Hoe het ook zij, als er niets of maar weinig is wat partners in een relatie bindt, als er geen verhaal is, is de relatie nogal schraal en kaal en, niet verwonderlijk, bevattelijk voor alles wat voorbij komt en mogelijk aan de partners trekt. De relatie sterft uiteindelijk een stille dood.
En dat is waarschijnlijk maar het beste ook. Want als partners in al die jaren al zo weinig gedeelds tot stand brachten, geen verhaal van hun relatie wisten te schrijven, geeft dat weinig vertrouwen voor de toekomst.
Wil en moed
Goede relaties ontstaan niet vanzelf, goede relaties groeien in de tijd, laag na laag. En daar horen wilskracht, toewijding, trouw en moed bij. Om datgene te zoeken en vinden wat de relatie nodig heeft. Om de problemen aan te pakken die jullie daarbij tegenkomen.
Moed, wilskracht, trouw en toewijding zijn helaas niet iedereen in even grote mate gegeven. Mensen zijn zwak en gaan bij voorkeur problemen uit de weg. En velen van ons zijn opgegroeid met het idee dat alles kan en mag en dat geluk per definitie maakbaar is en dat wanneer dat geluk niet binnen afzienbare tijd bij deze partner gevonden kan worden, je gerechtigd bent het ergens anders te halen.
Toch, als de wil er is, is bijna alles mogelijk. Dan hoef je enkel maar te focussen op de moed, trouw en toewijding om de fijne, diepgaande relatie neer te zetten die je zo graag wilt.
Gerelateerde pagina' s:
Liefdesrelaties
- Liefde en verliefdheid
- Waarom we relaties aangaan
- Relatieproblemen
- De goede relatie
- Ruzie & conflict
- Intimiteit & seksualiteit
- Relatietest
- Samengesteld gezin
- De kleine gids
- Liefdeskunst
- Aantrekkingskracht
- Partnerkeuze
- Top 13 relatieproblemen
- Vreemdgaan
- Intieme vreemden
- Binding & hechting
- Duurzaam geluk
- Relatietherapie
- Relatietraining