Peter Spelbos (1954)

Ik ben een non-conformist en houd van zwerven. Dus woonde en werkte ik een aantal jaren in het buitenland. Eerst in Tanzania, later in andere landen. Meestal werkte ik dan voor het Rode Kruis, soms ook niet.

In die tijd heb ik veel over mensen geleerd. Over wat ze voor elkaar kunnen betekenen en over wat ze elkaar kunnen aandoen. Ik leerde over liefde, geweld, lijden en dood, over de uitersten van het leven.

Die jaren in het buitenland hebben me voor een belangrijk deel gevormd tot wie ik nu ben. Ze vormen ook mede de basis voor mijn therapeutisch werk.

IDEE

Een rode draad in mijn leven is mijn interesse in psychologie en antropologie. Na de jaren in het buitenland besloot ik daarom, na wat zoeken en aarzelen, in die richting verder te gaan. Het leidde eind 2002 tot mijn start met IDEE - de woorden idee en identiteit gaan terug op hetzelfde, zoiets als: oorsprong, begin, ik.

Aan de Academie voor Psychotherapie in Amsterdam behaalde ik het diploma van de post-HBO opleiding Integratieve Psychotherapie.

Later behaalde ik het ER-certificaat (European Certified Psychotherapist) van de European Association for Psychotherapy in Wenen, de Europese standaard in psychotherapie.

Privé en vroeger

Ik leef met Conny Heuvelman. Samen hebben we een schat van een dochter, Lisa. Op de foto zie je Lisa en mij voor het Filmmuseum in Amsterdam (augustus 2007).

Voordat ik met IDEE begon was ik onder meer ondernemer, manager, coach, consultant, trainer en docent. Naast de therapeutische opleidingen en talloze cursussen en trainingen op uiteenlopende gebieden studeerde ik politicologie, geschiedenis en bedrijfseconomie.

Mijn hobby's varieerden van dj bij de radio tot figureren in films, schrijven (zie bijvoorbeeld enkele Opa Bos-verhalen uit 1993, absurde verhaaltjes met grafiek van de hand van Matthijs Muller), dansen en Afrikaanse muziek. Tegenwoordig leg ik me vooral toe op schrijven.

De hoed en de rand

Ik heb veel gedaan en gezien in het leven en weet van de hoed en de rand. Ik weet wat het is om te genieten maar ook om te verliezen, vast te zitten, te treuren en je beschadigd te voelen. Ik weet hoe het voelt om angsten te hebben en depressief te zijn.

Toch wordt mijn leven steeds mooier en dat breng ik graag aan je over. Inspiratie haal ik uit een uitspraak van Carl Rogers: 'Ik geloof dat in wezen ieder mens zich afvraagt: wie ben ik werkelijk? Hoe kan ik in contact komen met dat echte zelf dat onder de oppervlakte van mijn uiterlijk gedrag ligt? Hoe kan ik mezelf worden?'