Helen

Helen (34) volgde op verzoek van haar werk bij ons de Assertiviteitstraining en, daarna, de training Persoonlijk Leiderschap (naam en foto zijn gefingeerd).

"Het wordt steeds helderder wie ik echt ben"

Van nature is ze sub-assertief, zegt Helen (34) over zichzelf. En daar viel best mee te leven, totdat ze een andere functie ging ambiëren. "Daar ben je niet assertief genoeg voor", zei haar werkgever. Prompt besloot ze een assertiviteitstraining te gaan volgen.

"Het intakegesprek met Peter was kort", lacht Helen. "Voor hem was het in tien minuten een uitgemaakte zaak dat dat inderdaad de juiste training voor mij was. Ik heb er dan ook heel veel aan gehad." Zo kreeg ze al snel als huiswerkopdracht mee dat ze een confronterend gesprek met een leidinggevende moest gaan voeren. Dat kwam mooi uit: ze wilde het eigenlijk niet alleen hebben over haar doorgroeimogelijkheden, maar ook over haar salariëring. Dat gesprek had ze al geruime tijd voor zich uit geschoven.

"Ik vond het zó eng. Toen ik eenmaal die afspraak had gemaakt, had ik me het liefst ergens een uurtje verstopt, zodat het niet zou hoeven. Maar het was een uitermate goed gesprek. Tijdens de training had ik geleerd om congruent te zijn: wat je zegt, moet passen bij wat je voelt en wat je uitstraalt. Ik voelde me geïrriteerd en het lukte me zowaar om dat gevoel ook te benoemen. Mijn baas was verrast. Dat was hij niet van me gewend. Hij ging meteen voor me aan de gang, terwijl hij normaal helemaal niet zo actief reageert. Dat gaf enorm veel zelfvertrouwen: 'O, zó doe je dat!'" De nieuwe baan is nog niet binnen; het hogere salaris ook niet. "Maar andere irritaties zijn meteen opgelost. Ik ga gewoon in de herkansing…" helen

Spiegel

Helen vond het heel leerzaam om oefeningen te doen met haar acht groepsgenoten. "Dat houdt je een spiegel voor. Als iemand je irriteert, zie je vaak: 'Hee, dat doe ik zelf ook. Wat stom zeg. Geen wonder dat ze dan zo op me reageren.'" Ook ontdekte Helen bijvoorbeeld haar negatieve associatie met mensen die veel ruimte innemen. "Ik heb daar slechte ervaringen mee. Mijn zus deed dat altijd en dan kreeg zij alle aandacht. Ik dacht dan 'laat maar' en maakte me juist heel klein. Tijdens de training oefende ik om zelf óók meer ruimte te pakken als iemand tegenover mij dat doet. Als ik me goed voel, gaat dat al een stuk beter. Maar als ik vermoeid raak, dan stap ik in mijn eigen valkuil."

Helens omgeving reageert positief op de veranderingen in haar gedrag. "Soms gaat dat onbewust. Maar het contact is anders. Ze gaan wat meer vragen stellen. Het lijkt of mensen denken: 'O ja, jij bent er ook nog.' Ik hoef niet in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar ietsje meer aandacht is toch wel prettig."

Je eigen plaatje herontdekken

Na afloop van de training adviseerde Conny haar om ook de training Persoonlijk Leiderschap te volgen. "Ik ben ongelofelijk blij dat ik dat heb gedaan", zegt Helen daarover. "Ik heb jarenlang een angststoornis gehad en moet mezelf nu eigenlijk helemaal herontdekken. Dat plaatje was, en is, nog niet compleet." De training heeft veel getriggerd en losgemaakt, vertelt ze. "Vooral zelfacceptatie. We moesten bijvoorbeeld een keer een foto meenemen van jezelf als kind. Zo ga je terug naar wie je eigenlijk ècht bent. Inmiddels ben ik er achter dat ik een heel ander beeld van mezelf had dan wie ik werkelijk ben."

De 'echte' Helen wijkt meer af van wat maatschappelijk gangbaar is, heeft ze ontdekt. "Ik dacht altijd dat ik op een gegeven moment wel zou trouwen en kinderen krijgen. Nu zie ik ineens in dat ik dat misschien wel helemaal niet wil. Ik durf nu meer te zien wat ik écht wil. Zo hou ik ontzettend van dieren, maar had ik altijd een plaatje in mijn hoofd van dierenvrienden als wat smoezelige types met een stinkend huis vol haren. Ik had al drie katten en een hondje en was bang dat mensen op die manier tegen mij aan zouden gaan kijken als ik nog een kat erbij zou nemen. Toch heb ik dat nu gedaan en het maakt me heel erg blij."

Nieuwe keuzes

Het kiezen voor zichzelf vertaalt zich ook in keuzes op andere terreinen. "Ik eet gezonder, kies andere kleren, kijk alleen nog maar naar de televisieprogramma's die ik zélf leuk vind… Het wordt steeds helderder wie ik echt ben. De training werkt ontzettend door. Het zou me niks verbazen als ik ook in mijn werk op een gegeven moment andere keuzes ga maken. Maar het lastige is: ik ben hoogsensitief en dat is enerzijds heel mooi, maar dat betekent ook dat ik niet tegen een hoge werkdruk kan, of al te veel verantwoordelijkheidsgevoel. Ik zoek dus iets wat uitdagend is, maar toch niet te stressvol."

Ze is er nog niet, vindt Helen zelf, maar 'voorlopig kan ze weer even vooruit.' "Ik vond beide trainingen heel erg prettig. Ook de afwisseling tussen Conny en Peter heb ik als heel plezierig ervaren. Fijn dat zij zich tijdens de training zelf ook kwetsbaar durven op te stellen. Bijna alsof zij mede-cursisten zijn; dat voelt extra vertrouwd. Ik zou bij wijze van spreken nog wel een cursus willen doen. Gewoon omdat het zo'n heel erg leuk proces is."

Interviews

Het interview hier links is van de hand van Annelies Roon van de Schrijverij in Haarlem. © Annelies Roon juli '16.