Michiel

Michiel (39) kwam eerst samen met zijn partner in relatietherapie bij ons, daarna volgde hij een persoonlijk traject (foto is gefingeerd).

"Mijn gedrag past nu weer bij wie ik ben"

Tijdens een proefscheiding besloten Michiel (39) en zijn vrouw in relatietherapie te gaan. "Ik zou eigenlijk alle stellen willen aanraden om dat te doen zodra de verliefdheid over is", zegt hij. "Dat leert je zien hoe je in een relatie staat, wat je van huis uit hebt meegekregen en wat er nodig is voor een goede verstandhouding. Je kunt alleen al door de manier waarop je met elkaar communiceert, enorm van elkaar afdrijven."

Ook al heeft het huwelijk van Michiel uiteindelijk geen stand gehouden, toch is hij tevreden over het begeleidingstraject dat hij heeft doorlopen. "Drie jaar geleden heb ik een aantal weken contact gehad met een andere vrouw", begint Michiel bij het begin. "Dat was niet fysiek, maar wel intensief. Zij zei al snel dat ze niet voor mij zou kunnen kiezen en toen heb ik het contact afgebroken."

"Maar mijn vrouw was blijkbaar van het type dat de telefoon van haar man controleert, dus zij vond berichtjes van het soort dat je niet wil vinden, zal ik maar zeggen. Dat leidde tot een enorme ruzie, die nog driekwart jaar narommelde. Toen zei ze dat ze wilde scheiden. Ik ging uit huis en ben in Haarlem gaan wonen. Na drie maanden kwam mijn vrouw terug op haar besluit en wilde alsnog in relatietherapie. Via vrienden kregen we het adres van IDEE."

"In de eerste sessies onderzocht Conny samen met ons hoe onze relatie was ontstaan en hoe onze houding was ten opzichte van elkaar. Daarvoor gebruikte ze onder meer Transactionele Analyse. Dat was voor mij niet nieuw, want ik ben ambulanceverpleegkundige en die methode wordt nogal eens ingezet om te leren omgaan met crisissituaties. Verder kregen we werkbladen mee waarop we observaties moesten invullen over onze manier van communiceren, onze verwachtingen ten aanzien van elkaar, het gedrag van jezelf en de ander."

"Al snel bleek dat we allebei nog niet begonnen waren met het verwerken van wat er was gebeurd. Ik voelde me nog steeds schuldig en dat klonk door in alles wat ik deed. Zij was nog steeds boos en ook dat bleef hangen. Na drie sessies heb ik een apart gesprek met Conny aangevraagd om met haar te bespreken dat ik het gevoel had dat ik nog steeds in het beklaagdenbankje zat. De gesprekken moesten niet alleen over mij gaan maar over ons samen. Dat heeft ze goed opgepakt."

Korte doorstart

Na vijf gesprekken besloten Michiel en zijn vrouw het weer samen te gaan proberen. "Ik trok weer bij haar en onze kinderen in. Ik was blij dat ze het nog een kans wilde geven; ik hield echt nog van haar. Toch bleef ze me fysiek en mentaal op afstand houden. Na een paar weken kwam ik er toen achter dat zij een andere man had ontmoet in de periode dat ik in Haarlem woonde en hem nog steeds aan het lijntje hield. Toen brak er iets in mij. Zelfs tijdens onze therapie had zij dubbelspel gespeeld. Dat was zo'n grote vertrouwensbreuk dat ik nu degene werd die op een scheiding aanstuurde. Die is inmiddels bijna rond. Ik ben wel weer bij haar en de kinderen in dezelfde plaats gaan wonen en we hebben nu co-ouderschap."

Persoonlijk leiderschap

"In de korte periode dat ik weer thuis woonde, suggereerde Conny dat een relatief nieuwe training van Peter misschien iets voor mij zou zijn: een training over persoonlijk leiderschap. De relatietherapie had een aantal zaken aan het licht gebracht die ik wilde aanpakken. Bijvoorbeeld dat ik vooral vanuit mijn ratio was gaan leven. Mijn werk zal daar ook een belangrijke rol in hebben gespeeld. Ik kom vaak met dramatische situaties in aanraking en dan móet je je gevoel wel uitschakelen om overeind te kunnen blijven. Maar ik was dat gedrag gaan voortzetten in mijn privérelaties."

"Tijdens deze training, vier volle dagen met vier andere deelnemers, breng je veel over jezelf in kaart. We waren allemaal rond de veertig en iedereen worstelde met een zekere ontevredenheid over het leven. We hebben bekeken hoe je jezelf nieuwe doelen kunt stellen. Dan moet je eerst weten wat er echt bij je past. En dáárvoor moet je eerst helder hebben hoe je jezelf ziet en hoe anderen jou zien. Anderen zien mij als lief, sociaal en open. Dat bén ik ook, maar zo gedroeg ik me niet altijd, zag ik ineens. Niet-empathisch zijn was een aangeleerde functie maar dat soort gedrag vertoonde ik nu ook in situaties waarin ik juist wél invoelend moest zijn. Terwijl een empathische houding veel beter bij me past."

Herkenning en interactie

Michiel moest even wennen aan het groepsproces van de training, maar zag er al snel de meerwaarde van in. "Het leverde veel herkenning op om naar elkaar te luisteren, elkaar vragen te stellen en feedback te geven. We deden ook spellen, bijvoorbeeld een soort Memoryspel met kaartjes met bepaalde karaktereigenschappen erop, die je aan elkaar moest toedichten. Dat is heel leerzaam. Tussen de sessies door kregen we huiswerkopdrachten mee: oefeningen, of bijvoorbeeld een tekening maken van jezelf en je eigen situatie. Dat bespraken we ook allemaal met de groep."

Het meest verhelderende inzicht dat de trainingen en sessies hem hebben opgeleverd? "Dat je moet luisteren naar je gevoel. Dat lijkt een enorme open deur en rationeel wist ik dat ook wel, maar ik zie nu dat ik op dat vlak nog niet helemaal volwassen was. Vaak weet je gevoelsmatig precies wat je moet doen, maar ga je daar allerlei rationele argumenten tegenover stellen. Of je laat die bedachte redenen je oorspronkelijke gevoel overheersen, zodat je het niet meer echt voelt. Nu ga ik veel meer met mijn gevoel mee. Ik heb er echt veel aan gehad om dat inzicht nu eens écht tot me door te laten dringen."

Interviews

Het interview hier links is van de hand van Annelies Roon van de Schrijverij in Haarlem. © Annelies Roon dec '14.