E-zine Maart 2013

Inhoud


Oude nrs


Agenda

[Meer]




Kunst

Vrouwenmaand

Redacteur

6 vragen aan Peter

1. Wat zit je dwars

Wat me dwars zit is dat de overheid 10 jaar geleden eerstelijns ggz zo belangrijk vond dat ze daarvoor ging en er veel moeite in heeft gestoken om het op te zetten, dat het 3 jaar heeft gefunctioneerd, en dat het nu weer wordt afgebroken. Ten gunste van de tweedelijns ggz.

2. Verklaar je nader

Tot voor tien jaar terug was er de klacht dat de cliënt verdwaalde in de geestelijke gezondheidszorg. Dat het te bureaucratisch en afstandelijk was en niet toegespitst op wat mensen werkelijk nodig hadden. Dat mensen voor eenvoudige klachten niet terecht konden bij de ggz. Dat is per 2007 veranderd. Toen werd laagdrempelige eerstelijnszorg beschikbaar gemaakt voor iedereen. Nu is dat sinds twee jaar (a) duur gemaakt en (b) beknot in het aantal sessies. Tegelijkertijd is de tweedelijn makkelijker toegankelijk gemaakt.

3. Nou en?

Het nou en is dat psychiaters of psychotherapeuten die goed thuis zijn in, bijvoorbeeld, schizofrenie of heftige traumatische gebeurtenissen, niet per se goed zijn in relaties of werkgerelateerde problemen. Toch pretenderen ze van wel. Tevens brengen ze een manier van begeleiden mee die geënt is op begeleiding bij, bijvoorbeeld angststoornissen.

4. Wat is precies je punt?

De klassieke psychiatrie en psychotherapie is nauwelijks toegerust om mensen met gewone psychische klachten te begeleiden maar doet dit toch. Cliënten worden gelabeld met stoornissen en stelselmatig overbehandeld, soms wel met een of twee jaar. Veel cliënten raken hierdoor gedemotiveerd en voelen zich uiteindelijk gestigmatiseerd. Want langdurige behandeling bij kleine problemen werkt vaak averechts. Plus natuurlijk dat dit plaatsvindt op kosten van de gemeenschap.

4. En niemand doet wat?

Nou, er is wel geprotesteerd maar de ene groep heeft betere relaties in de politiek dan de andere. En de media vinden het probleem niet interessant genoeg en/of te ingewikkeld. Het is, denk ik, uiteindelijk niet sexy genoeg voor een krant als, bijvoorbeeld, de Volkskrant. Het verkoopt niet.

5. Hoe gaat het verder?

Tja, het ministerie morrelt wat, en stelt een nieuw plan op, en gaat dat nog eens bespreken. Ja, en dan weet je het wel. Dat morrelen en aanpassen gebeurt al zoveel jaar, daar kun je beter niet op vertrouwen. Ik geloof dat het ministerie de eerstelijns zorg wil opsplitsen.

6. Hebben jullie er last van?

Nauwelijks. Zoals al vaker gezegd: mensen kiezen meestal bewust voor ons.

Jan Montyn

In de Kunsthal Rotterdam dit voorjaar drie geweldige tentoonstellingen.

De eerste is die over het werk van Jan Montyn, een begenadigd en aimabel kunstenaar die het woord levenskunst lijkt te hebben uitgevonden. Op leeftijd (tegen de negentig) maar nog steeds even actief in zowel Cambodja, Thailand, Frankrijk als Nederland.

Zijn werk kenmerkt zich door prachtige aardse kleuren (even aards als die van Klee) in combinatie met het abstracte, dat tesamen dwingt tot verbeelding, nadenken en acceptatie. Op kantoor bij ons hangt ook werk van hem.

Grenzeloos Gedogen. Tot en met 26 mei.

Pastoe

De tweede tentoonstelling is die rondom het honderdjarig bestaan van Pastoe.

Sinds de oprichting in 1913 is Pastoe uitgegroeid tot een internationaal erkend designers label. Pastoe staat voor eenvoud, tijdloosheid en kwaliteit.

De tentoonstelling Like Pastoe toont de geschiedenis van het merk en geeft een overzicht van de samenwerking tussen Pastoe en architecten, kunstenaars en ontwerpers als Maarten Van Severen, Shigeru Uchida en Scholten & Baijings.

Nog te zien tot en met 2 juni 2013. Voor diegenen die nostalgie paren aan een liefde voor design.

Gaultier

Een stijlicoon even groot als Andy Warhol maar dan op het vlak van mode. The Fashion World of Jean Paul Gaultier: From the Sidewalk to the Catwalk.

Gaultier heeft met zijn creaties in de mode van de afgelopen 35 jaar tot nu vaak de toon gezet. De eerste internationale tentoonstelling van deze gevierde en befaamde Franse couturier.

Te zien tot en met 12 mei.

Het dorp

Songtekst: Wim Sonneveld - "Het dorp"

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen

refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen

refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij Een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan...

De tekst is uit 1965 en geschreven door de partner van Wim Zonneveld, Friso Wiegersma, op de muziek van La montagne van Jean Ferrat.

Een gevoelige tekst over tijden die voorbijgaan. Nostalgie en weemoed. Gezongen door Egbert-Jan Weeber in Moeder, ik wil bij de Revue, de achtdelige dramaserie met liedjes van Wim Sonneveld die speelt in de jaren vijftig. Het lied kreeg daar de titel Voor alle vaders.