Emagazine September 2016



Zomerervaring

Deze zomer zijn Peter en ik samen met onze dochter naar Zuid Afrika en Mozambique geweest. Een ander continent, een ander ritme, in het hier en nu op een intieme manier met elkaar samen zijn en het leven om ons heen. Mijzelf thuis kunnen voelen op een hele andere plek buiten mijn comfortzone. Dit alles bij elkaar maakte het een prachtige, indrukwekkende reis.

Op reis kom je jezelf en het leven om je heen tegen: welke kant ga je op, wat wil je, hoe ontspan je als het spannend is, hoe beweeg je mee als het anders gaat dan verwacht, hoe settel je iedere keer weer op een nieuwe plek? Allemaal vragen die gaandeweg die reis als vanzelf beantwoord werden en die me achteraf veel over mezelf leerden, over de persoon die ik nu ben.

Die vragen doen me denken aan de training Persoonlijk Leiderschap die wij geven. In deze training - een reis van 6 dagen verdeeld over 4 maanden - komen ook dit soort vragen aan de orde. Ontdekken wie je bent en waar je voor staat, vanuit rust en balans, hierbij vertrouwend op je innerlijke stem en verbinding makend met de omgeving.

Ik kan je dan ook vertellen dat ik met mijn recente reiservaring uitkijk naar 12 oktober, wanneer er weer een groep van start gaat (en mocht je geïnteresseerd zijn: er zijn nog twee plaatsen beschikbaar).

Terug in Nederland kwam via de ITIP ladder het volgende gedicht (vrij naar Salman Rushdie) letterlijk en figuurlijk bij mij binnen want elk couplet slaat voor mij ook terug op wat ik in die weken onderweg heb ervaren en wat voor mij de essentie is van leven.

Ja, ieder mens verlangt ernaar om gezien en gekend te worden, gezocht en gevonden.

Ieder mens worstelt met vragen naar de zin van het leven en het eigen bestaan.

Ieder mens kent de ervaring dat je meer bent dan jezelf, dat je op één of andere manier verbonden bent met het hele leven.

Ieder mens heeft behoefte om een vorm te vinden voor de glimpen van vervoering, ontzag en verwondering, die we soms ervaren.

Het najaar en winter zijn in aantocht, een periode van meer naar binnen keren. Ik wens je een mooie reis met jezelf en de mensen om je heen toe.

Groet Conny



Interview met Helen
jiska

Het wordt steeds helderder wie ik echt ben

Van nature is ze sub-assertief, zegt Helen (34) over zichzelf. En daar viel best mee te leven, totdat ze een andere functie ambieerde. "Daar ben je niet assertief genoeg voor", zei haar werkgever. Prompt besloot ze een assertiviteitstraining te volgen - en later een training Persoonlijk Leiderschap.

[Lees verder]



Arthouse: L'Avenir

Nathalie is een vrouw in Parijs van rond de zestig. De kinderen zijn het huis uit, ze is filosofiedocent en comfortabel af. Iemand die het geluk heeft gevonden. Maar dan wordt haar hele leven overhoop gehaald.

Het mooie aan de film is dat die niet de cliché-oplossing van een zoektocht naar een nieuwe relatie biedt maar de hoofdpersoon (Isabelle Huppert) de onzekere toekomst juist laat omarmen en dat als vrij-zijn kan zien.

Sterke film van Mia Hansen-løve die bij tijd en wijle behoorlijk somber aanvoelt. Thema's als geluk, verlangen, hoop en 'vrijheid', en de relaties daartussen, passeren op een subtiele en gelaagde manier. Vele hints geven de richting aan waarin je het moet zoeken (bijvoorbeeld de moeder die last heeft van verlatingsangst en de kat die wordt weggegeven).

In een tijd die in het teken staat van geloof in maakbaarheid van eigen voortreffelijkheid en geluk, en waarin mensen maar moeilijk kunnen omgaan met tegenslag of achteruitgang is dit een film om te koesteren. Een van de beste films van dit moment.



Arthouse: Desde Allá

Desde Allá is een film van de Venezuelaan Lorenzo Vigas over de liefde tussen een oudere man en een jonge crimineel. De film werd vorig jaar op het festival van Venetië onderscheiden met een Gouden Leeuw.

Telkens wanneer in de film seks of het verlangen naar intimiteit naar voren komen, voel je dat er eigenlijk heel andere en gevaarlijker zaken achter schuilgaan. Zaken die hun oorsprong in het verleden hebben.

De rol van vaders - gewelddadige en afwezige - krijgt geleidelijk aan steeds meer aandacht in deze geschiedenis die Vigas met precisie voor ons uittekent. Expliciete verklaringen of psychologisering ontbreken en dialogen zijn bondig en schaars, iedere vorm van opsmuk ontbreekt.

In bed zegt de hoofdpersoon: "Kom niet te dichtbij." Als hij over straat loopt krijgen we steeds sterker de indruk dat hij op zoek is naar zijn verloren leven. Desde allá is een ontnuchterende tragedie over eenzaamheid.



Notitie: Anders zijn

Anders zijn bestaat enkel in relatie tot anderen. Als jij anders bent impliceert dat dat jij of de ander, of misschien wel allebei, geconstateerd hebben dat jij niet voldoet aan een norm die hier en nu geldt. Jij wijkt af van de norm en bent daarom niet normaal. Zwartwit gezegd deug je daarom niet. En dus verdien je straf. Op zijn minst dien je je plek te kennen.

Nu wijkt iedereen op allerlei vlakken af van wat de norm is. Een te grote grote teen hier, een te dikke bil daar. Dat geeft niet. Op voorwaarde echter dat de afwijkingen klein zijn en de norm niet zo belangrijk is. Dat wil zeggen, belangrijk in de ogen van degenen die het voor het zeggen hebben en diegenen die het voor het zeggen laten hebben.

Ook kan het zo zijn dat je wel sterk afwijkt van de norm maar dan op een positieve manier. Opnieuw zijn echter degenen die het voor het zeggen hebben en degenen die het voor het zeggen laten hebben, de maat der dingen. Bijvoorbeeld, dat je heel aantrekkelijk bent of zo mooi kunt lachen of zo goed de kijkers aan je kunt binden. Kortom, alles wat we zo koesteren als begerenswaardig in onze samenleving.

[Verder lezen op de site].

Peter Spelbos



Tentoonstelling: Duitse Nieuwe Figuratie

Gemeentemuseum, Den Haag, 18 jun tm 6 nov 2016

Werken van Baselitz (1938), Lüpertz (1941), Penck (1939) en Immendorf (1945-2007). Grote kunstenaars uit de tweede helft van de vorige eeuw die zich niet conformeerden naar de toen geldende internationale standaard van de abstractie, en bewust kozen voor de figuratie. Tot 6 november presenteert het Gemeentemuseum Den Haag hun werk in een grootse tentoonstelling van ruim tweehonderd werken op papier, aangevuld met enkele schilderijen.

Allen halen in hun beeldtaal inspiratie uit de vroege Duitse expressionistische traditie maar geven aan wat ze uiteindelijk maken, nadrukkelik een figuratieve draai. Daarmee maken ze de existentiële verwarring die zo lang in het Duitsland van na de tweede wereldoorlog speelde, inzichtelijk en voelbaar.

En als je daar dan toch bent, ga dan naar de permanente tentoonstelling over De Stijl en bekijk de 300 werken van Mondriaan die het museum in huis heeft. Met heldere, primaire kleuren vervaardigden zij kunstwerken die juist levendig, vrij en vrolijk waren, als de toekomst zelf die zij voor ogen hadden.



Tentoonstelling: Marilyn Monroe

Nieuwe Kerk, Amsterdam, 1 okt 2016 t/m 5 feb 2017

Biografische tentoonstelling over stijlicoon Marilyn Monroe die dit jaar 90 jaar zou zijn geworden. De privéobjecten, waaronder beroemde kledingstukken, accessoires en persoonlijke documenten, geven samen met foto’s en filmfragmenten een uniek, intiem beeld van deze vrouw, binnen en buiten het zicht van de camera. nieuwe kerk, monroe

Marilyns wereld: haar geestige, creatieve en progressieve persoonlijkheid, de succesvolle, glamorous buitenkant, maar ook de eenzame vrouw die vele tegenslagen kende. Vastbesloten om carrière te maken op haar manier, bereikte ze het aanzien dat velen, ook nu nog, tot de verbeelding spreekt.

Haar uitspraak ‘I don’t mind living in a man’s world, as long as I can be a woman in it’ zegt veel over wie ze was en wie ze wilde zijn en over haar tijd en de wereld waarin ze leefde. En zet daar dan eens een Beyoncé naast, of een inmiddels overleden Amy Winehouse. Wat is de wereld veranderd - en, hoe is ze niet veranderd.



Tentoonstelling: #SafePassage

Foam, Amsterdam, 15 sep 2016 t/m 7 dec 2016

De tentoonstelling #SafePassage in Foam gaat over het lot van het individu ten opzichte van het overweldigende maatschappelijke systeem. Van Ai Weiwei’s persoonlijke ervaringen ten tijde van zijn onderdrukking door het Chinese overheid, tot de duizenden vluchtelingen en migranten die hun leven riskeren om Europa te bereiken, om daar vervolgens op gesloten grenzen te stuiten. ai wei wei, foam



Boek: Weg van Liefde.

Alain de Botton, Atlas Contact, 2016
alain de botton, weg van liefde

Alain de Botton is al lang geen onbekende meer wanneer het gaat over hoe om te gaan met het leven. Dit voorjaar verscheen zijn nieuwe boek, Weg van Liefde. Twee cliënten waren zo enthousiast over het boek dat ik besloot om het ook te lezen.

De Botton heeft Weg van Liefde in romanvorm geschreven en wisselt dit af met korte filosofische stukjes. Het is helder, begrijpelijk en goed leesbaar geschreven. De Botton zet aan tot denken over ons romantisch liefdesbeeld en de realiteit van een langdurige relatie. Een prima boek.

In Weg van Liefde onderzoekt de Botton wat er gebeurt als twee mensen verliefd op elkaar worden en wat er daarna voor nodig is om de verliefdheid om te zetten in liefde, en waarom het dan toch zo vaak misgaat.

De verliefdheidsfase beschrijft hij op een dusdanige hilarische wijze dat die heel herkenbaar is en het op de lachspieren werkt want eenieder van ons die dit eens heeft meegemaakt, weet wat er gaat komen als de roze bril verbleekt, wanneer wij onze patronen uit ons gezin van herkomst en onze kindertijd ook in onze relatie gaan herhalen, en de droom uit elkaar spat. Wat we doen om die fantastische periode van verliefdheid te doen herleven in plaats van onze relatie vorm te geven.

Hij sluit zijn boek dan ook af met: "Volgens de maatstaven van de meeste liefdesverhalen zijn onze eigen, echte relaties bijna allemaal ontwricht en onbevredigend. Geen wonder dat het vaak onvermijdelijk lijkt dat mensen uit elkaar gaan of scheiden. Maar we moeten oppassen dat we onze relaties niet beoordelen op grond van de verwachtingen die ons zijn opgedrongen door een veelal misleidend esthetisch medium. Het probleem is de kunst en niet het leven. In plaats van onze relaties te verbreken kunnen we elkaar misschien beter realistischer verhalen vertellen - verhalen die niet zo de nadruk leggen op het begin en die ons geen volmaakt wederzijds begrip beloven, maar die hun best doen onze problemen te presenteren als iets normaals en ons weemoedig maar hoopvol de weg wijzen door alle fasen van de liefde."

Hiermee sluit hij aan bij wat ik mijn cliënten ook vertel: het is mijns inziens een sprookje om te geloven dat een bevredigende, langdurige relatie vanzelf gaat en alleen maar rozegeur en maneschijn is. Maar blijf vooral wel de hoop koesteren dat het vormgeven en onderhouden van de relatie iets is wat je kan leren, en gewoon hebt te doen - een relatie is moet je aangaan en is maakbaar.

Conny Heuvelman

Column: Sterke mensen

In de Groene Amsterdammer van een paar weken terug stond een artikel over twee zussen van 36 die de afgelopen tien jaar een drietal documentaires draaiden in Congo over soldaten die vrouwen verkrachten.

Echt bijzondere films. Niet alleen qua inhoud maar ook omdat het niet zo eenvoudig is militairen hierover open aan het praten te krijgen: dit moet enorme vasthoudendheid en inzet van de documentairemaaksters gevraagd hebben.

De zussen hebben ook mobiele cinema's opgezet - projectoren en doek op een auto - waarmee de documentaires lokaal in Congo vertoond worden. Na afloop zijn er dan discussies en gesprekken tussen toeschouwers - inclusief verkrachtten, verkrachters, en mannen die hun vrouwen verstootten.

De zussen hebben uiteindelijk van dit soort documentaires maken hun beroep gemaakt. Fantastisch gewoon.

In dezelfde categorie valt een stel in Namibië waarover Floor Dessing een paar weken terug berichtte op tv. Vantevoren wilde ik kijken vanwege het natuurschoon maar gaandeweg de reportage raakte ik nog meer geboeid door het stel.

Een Nederlandse en een Zuid-Afrikaan die in een landrover in de Namib woestijn leven en genoeg hebben aan elkaar, de woestijn, en de leeuwen die ze volgen en filmen. Leven op 6 vierkante meter, in een enorm grote zandbak, vierentwintig uur per dag. Eenmaal in de drie weken naar een lodge in de buurt om te douchen, wassen, en eten te kopen.

Jonge mensen nog, zo rond de dertig, die beiden veel hebben met natuur en eenvoud. En die al ettelijke jaren zo leven. Bewust, vanuit een keuze. Alle mogelijke obstakels hebben ze overwonnen en alle mogelijke risico's nemen ze op de koop toe.

Dat jonge stel en die zussen. Krachtige, moedige mensen die staan voor wat ze belangrijk vinden en wars zijn van al gebaande paden en een voor de hand liggend leven. Die aan eenvoud genoeg hebben en niets moeten hebben van al het geklaag en gekrakeel, het lege gebabbel en de haat en nijd hier in ons land. Die geen vermoeiende discussies voeren over wij en zij, Zwarte Piet, of wat nou een echte Nederlander is. Die echt leven, en dat in harmonie met de omgeving op een persoonlijke en zinvolle manier vorm geven. Enorm respect.

Peter Spelbos

Muziek: Funky Organisers

Bimhuis, Amsterdam, 1 okt 2016

Grand Old Man Hans Dulfer speelt met de Funky Organizers, een jonge band die bruist van de jazzy funk, van oldschool tot modern, met in de gelederen een MC, een saxofonist, een Hammond-organist, een basgitarist en een drummer.

De band bestaat een jaar of drie en timmert steeds meer aan de weg. Onder andere dit jaar te zien geweest in Paradiso. Denk aan Jungle by Night maar dan meer jazz, funk en hiphop. Aanbevolen.

Muziek: Steve Forbert

Paradiso, Amsterdam, 9 okt 2016

Steve Forbert is een naturel singer-songwriter uit de jaren '80 die aardig wat hits op zijn naam heeft staan. Hij heeft een lyrische stijl van spelen en een mooie rauwe stem.

Hij liet zich nooit leiden door commercie maar bleef vooral zichzelf. Is wel vergeleken met Dylan en Springsteen.

Zijn eerste optreden in Nederland sinds begin jaren '90. Ter gelegenheid van een nieuw album, ‘Flying at Night’, dat voor de tour verschijnt. Voor liefhebbers van Americana en Roots.

Muziek: Michael Franti

Melkweg, Amsterdam, 24 okt 2016
Crossing Border, Den Haag, 4 nov 2016

Michael Franti richtte in 1994 de legendarische groep Spearhead op, de stem van weldenkend progressief Amerika. Funky soul en hiphop.

Enkele jaren veranderden ze hun naam in Michael Franti & Spearhead. Dit jaar verscheen hun 9e album, 'Soulrocker.'

Een authentiek zanger, een prima band. Aanbevolen.

Relatieweekend

Relatieproblemen? Wel eens aan een intensief relatieweekend gedacht? Bel 023 5252241 of mail ons voor meer informatie.