Haat

Haat is onmacht, boosheid en frustratie waar je geen kant mee uit kunt.


Haat

Haat is agressie die geen uitweg vindt; het is de boosheid en frustratie waar je geen kant mee uit kunt en die je dan bij iets of iemand - in ieder geval buiten jezelf - neerlegt. Haat is naar buiten gerichte onmacht.

Als je iets of iemand haat, zie je die ander of dat andere als oorzaak van datgene waarmee je worstelt.

Een vrouw die jou verlaten heeft en nu onbereikbaar is, een man die jou elke zaterdag bont en blauw slaat maar waarvan je niet los kunt komen, een politiek systeem wat jou administreert en bespioneert maar waar je niets tegen uit kunt richten, mensen met een andere huidskleur of geloof dan die jij kent of prettig vindt.

Haat heeft echter zelden veel te maken met dat wat de haat in jouw ogen veroorzaakt; haat is veelal projectie van onvermogen, het is blijven hangen aan iets wat er niet is of simpelweg niet mogelijk is.

Het is vastzitten in het leven en weten dat je geen uitweg hebt. Het is een ten diepste gevoeld onvermogen, het besef dat iets je niet lukt of zal gaan lukken, en dat je pogingen daartoe futiel zullen blijken. Het is de straf die de verliezer uitdeelt: je hebt verloren en je weet het. Wat je rest is de haat, naar de anderen, die het wel redden.

Door te haten houd je jezelf overeind en overleef je. Anders zou je waarschijnlijk ten onder gaan aan eigen verdriet, schaamte, boosheid en besef van onvermogen. Je zou imploderen en depressief worden. Anderzijds: haten verteert degene die haat; niets komt immers zonder dat je er een prijs voor moet betalen.

Van je haat afkomen vereist dat je je weer met jezelf gaat bezighouden. Dat je tenminste enige afstand neemt van datgene wat je zo haat. Dat je iets zoekt waarmee je je kunt verbinden en waaraan je (opnieuw) zelfrespect kunt ontlenen. Pas dan, als dat alles gelukt is, - en de tijd speelt daarin een belangrijke rol, oude wonden helen immers langzaam - ben je in staat de haat die je voelde, los te laten.

Ik heb genoeg gehaat in mijn leven en als ik daar zo op terugkijk, was het meest het gevoel verloren te hebben en klem te zitten in mezelf, verdriet, pijn en vooral onmacht.

Volgende pagina:

Hebzucht - Hebzucht is egoïsme in de praktijk; het is willen waar nooit een eind aan komt.

Meer mensdingen

Nuttig

Onze begeleiding - Jij & de anderen - Boosheid & agressie - Levensfases - Verlies & rouw - Burnout & zo - Rondom werk - Existentiële zaken - Assertiviteitstraining - Boosheidstraining - Persoonlijk Leiderschap - Relatietherapie - Relatieweekend - Relatieadvies

Interessant

Levensvragen - Ouder worden - Over identiteit - Emotie & empathie - Man en vrouw - Conformisme - Over therapie - Liefdesrelaties - De goede relatie - Hechtingsproblemen - Congruentie - Domheid - Dood - Eenzaamheid - Moed